SERBIAN NATIONAL DEFENSE SWEDEN

zivela velika Srbija!


 

SRPSKI KORENI


 

  Veliki deo Evrope je i posle pada Rimskog carstva bio pod jakim uticajem Latinskog jezika. Kad tražimo Srbe pre primanja hrisćanstva, ne tražimo Jovana, Djorda, Nikolu, Savu, Petra, Nikolića, Jovanovića, Petrovića... Ta imena su Srbi dobili posle primanja Hrisćanstva. Srbi su postojali i pre Isusa Hrista. Nije slučajnost da germanski i katolički "istoričari" falsifikatori istoriskih činjenica, tvrde da su Srbi "pali sa neba" na Balkan baš u vreme primanja Hrišćanstva.


 

Srbi su bili prisutni u celoj Evropi daleko pre nove Ere i pre konačne seobe Srba u centralnu Evropu u sedmom veku. Slične teorije imaju i današnji srpski istoričari. Dole navedeni komentari i zaključci su uglavnom, zasnovani na podacima švedskog istoričara koji se u kratko i sažeto, citiraju (Elias Wessen, 1927 "De Nordiska Folkstammarna i Beowulf"). Heruli ili Erili, po germanskim i rimskim zapisima, istočno germansko pleme su, najverovatnije, Srbi. Ovo nije zaključak švedskog istoričara, on samo tumači kretanja plemena po Evropi, njihovo prisustvo u Skandinaviji i postavlja pitanje zašto su Heruli "nestali" u 6 veku nove ere. Po njemu, Heruli su imali stalno mesto prebivališta na jugozapadnim obalama Baltičkog mora, u severnoj Evropi, (na prostoru gde je u četvrtom-sedmom veku, pvi put, zabeleženo prisustvo Lužickih Srba ili Venda, kako su ih zvali Germani i Skandinavci). Sa tih prostora su Heruli (Erili) plovili kao Vikinzi i gusari po celoj Evropi sa zapada na istok.

Ako su Heruli bili istočno germansko pleme, zašto su ih Germani izbrisali iz istorije koju su oni pisali?

Neosporno ja da su Srbi, kroz celu istoriju, dobijali nova imena po volji katoličkih i germanskih "istoričara".


 

Microsoft Encarta 1994, citat:

"Vendi je zajedničko ime slovenskih plemena kako su ih Germani nazvali. Vendi su "okupirali" teritoriju, uglavnom, od reke Elbe na zapadu do reke Odre na istoku. Mnogobrojni Germani su od sedmog veka bili u ratu sa ratobornim Vendima i pobedili su ih tek u trinejstom veku, kada su ih primorali da prime Hrišćanstvo i postanu Rimo-Katolici. Decidentno pleme Venda koje su Germani zvali Sorbi (Srbi) preživeli su do današnjeg dana. Sorbi, oko 155 000 se danas nalaze u dolini u gornjem toku reke Spree u Lušatiji”. (i oko grada Laušitz otud ime Lužicki Srbi, prim prev). Kraj citata. Šveđani zovu Srbina Serb.

Ne računajući komunističke pečalbare, danas su Srbi koncentrisani i u okolini Drezdena, što svedoči da su Srbi bili prisutni na širem području, današnje, severne Nemačke i najverovatnije je da su sva "slovenska plemena" Venda bili Srbi koji su na tom prostoru "jedini" preživeli do današnjih dana. Zašto su sva ostala "Slovenska plemena" sa tih prostora, po "istoričarima", propala u zemlju?
 
Po jednoj teoriji svi gradovi na severu Evrope i Nemačke, čija se imena završavaju na IN kao Štetin, Schwerin Demmin... pa i Berlin su osnovali, Vendi Srbi.
 
Švedski istoričari pominju Vendsku (čitaj Srpsku) državu na južnim obalama Baltičkog Mora od dvanejstog veka. Od trinejstog do početka osamnejstog veka, Vendi su imali tesnu saradnju sa Šveđanima a kada su postali protestanti, povremeno su bili u istoj državi zajedno sa Šveđanima. I posle ujedinjenja Nemačke, gde su Vendi praktično nestali, do polovine dvadesetog veka, švedski kraljevi su krunisani kao kraljevi Šveda, Gota (Geteborg) i Venda. Zadnji švedski kralj krunisan je na isti način 30 oktobra 1950. Kralj Gustav VI Adolf. To više nije običaj švedskih kraljeva od kada se današnji kralj oženio "Brazilijankom", Nemicom, katoličke vere. Prvi kralj koji je sebe (zašto?) zvao kraljem Šveda, Gota i Venda je bio Gustav "Vasa" Eriksson ("otac Švedske Nacije") iako njegovoj Švedskoj nikada nije pripadao ni krajnji jug današnje Švedske. Današnju južnu Švedsku i neke vendske pokrajine u severnoj Evropi su osvojili, tek u 17 veku, njegovi potomci Gustav II Adolf i Karl X Gustav. Gustav Vasa je oslobodio Švedsku od katolika i doveo protestante, Luterane. Jedno moguće objašnjenje zašto su Šveđani uvek bili zainteresovani za Vende je činjenica da je protestanski reformator Martin Luter rođen u Sachsen Anhalt, u gradu Eisleben, gde je i umro. Srbi, Sorbi, su držali najjače pozicije baš u Saksoniji, (po nekim istoričarima od 4 veka nove ere) gde se i danas nalaze Lužički Srbi, među kojima je Martin često ime. Kada su Germani porazili Vende (Srbe) u 13 veku, veliki deo Venda se preselio u Švedsku koja je već bila pokatoličena, gde su Srbi pod uticajem Katoličke crkve, davali deci švedska imena, prihvatili švedski jezik i potpuno, izgubili svoj nacionalni identitet da bi kasnije u protestantskoj Švedskoj, početkom 16 veka, u vreme kralja Gustava Vase, postali jedan od tri konstitutivna naroda, Švedi, Goti i Vendi, što je danas palo u zaborav.


 

Najverovatnije su Vendi, Srbi bili prisutni u celoj Evropi i Skandinaviji daleko pre poraza u 13 veku. Stavite srpske naočare na nos i pokušajte da objasnite odkud švedskom kralju Gustavu Erikssonu ime njegove dinastije VASA (Vasilije?). Šveđani tu imaju svoje objašnjenje koje nema veze sa Vendima, Sorbima i ne mora da je tačno. Njegovi pretci, nisko plemstvo, u Švedskoj poznati od polovine četrnejstog veka, po švedskim istoričarima, bili su profesionalni vojnici, doseljenici, najverovatnije sa teritorija današnje Nemačke.
 
Švedski arheolozi su među iskopinama u južnoj Švedskoj, nalazili predmete slovenskog porekla što oni tumače kao dokaz da su švedski Vikinzi trgovali sa Slovenima. Istina je najverovatnije da su srpski i slovenski Vikinzi živeli u Skandinaviji pre nego što su Arijevci, Germani došli u Evropu. Nedavno su švedski arheolozi našli masku za koju tvrde da predstavlja Odena, boga Vikinga koji je bio veliki ratnik. Takve maske su nosili vojskovođe u okršajima. Iznenađujuće je da je maska stara 2000 godina. Doba Vikinga u Skandinaviji se proteže, približno, od osmog do jedanejstog veka nove ere. Pitanje je čiju su mnogobožacku religiju, prisvojili plavokosi arijevski Vikinzi? Period od 250 godina, pre doba Vikinga, Šveđani zovu "Vendeltid" što znači Vendel vreme, i to stvara asocijaciju na Vende, Srbe... Ako danas o ovome pitate Šveđane, oni sigurno neće priznati da su po dolasku u Skandinaviju primili slovensku, pagansku religiju Srba.
  Plavokosi "rogati" arijevski Vikinzi su najverovatnije bajka Švedskih nacionalnih istoričara, ispredena iz podataka o prvim stanovnicima sa obala oko Baltičkog mora, Vendima, Slovenima, Srbima.
 

Pročitajte i link o švedsko-norveskom... kralju koji je bez sumnje bio srpskog porekla.


 

Elias Wessen. citati:

1.    "Heruli su najverovatnije bili rašireni po celoj Evropi pre nastanka Rimske imperije..."

2.    "Heruli su bili čuveni i traženi vojnici plaćenici po celoj Rimskoj Imperiji i bili su trajni kontingent "Auxilija palatina" u Rimskoj vojsci..."

3.    "Klasični pisci i istoričari opisuju Herule od polovine trećeg veka do približno 550 godine nove ere. O njima se piše da su samostalno pleme u susedstvu sa Gotima na severnim obalama Crnog Mora..."

4.    "267 godine Herulska flotta je isplovila iz Azovskog u Crno more, kroz Dardanele se probila u Egejski zaliv i harala obalama Itake i u Maloj Aziji."

5.    "U četvrtom i petom veku Heruli se ne opisuju samo na istoku nego su viđeni i na zapadu, kao Vikinzi i gusari na obalama Galije, Spanije... To znači da je njihovo stalno prebivalište bilo na istočnim obalama Severnog mora, na jugozapadnim obalama Baltičkog mora ili na Danskim ostrvima..."

6.    Heruli su imali postojbinu u Skandinaviji sa kojom su uvek bili u kontaktu...

7.    "Prokopius pise da su se 512 Heruli, posle jednog većeg vojnog poraza vratili nazad u Severnu Evropu..."

8.    "Danci su ratovali sa Herulima i proterali ih..."

9.    "Runsko pismo, (poznato u Švedskoj po napisima, uklesanim, na runskim stenama) je stvoreno među Gotima, na obalama Crnog Mora... Već u trećem veku je runsko pismo doslo do Skandinavije... Postoje opravdani razlozi za tumačenje da su Heruli doneli runsko pismo u Skandinaviju... Ovome doprinosi i iznenađujuća činjenica da je reč ERILAR, što je i Sophus Bugge tumačio kao Heruli, nađena u napisima, na raznim, međusobno, udaljenim mestima u Skandinaviji, na runskim stenama, iz vremena starije seobe naroda."

10.    "Odovaker, koji je srušio zapadno Rimsko-Germansko carstvo, 476 nove ere, zvan je Herulski kralj..."

11.    "Za razliku od ostalih Germana koji su primili Hrišćanstvo, Heruli su u 6 veku, još uvek bili mnogobožci, "Pagani."

12.    "Istoričari više ne pominju Herule posle 550 godine nove ere. Ta zagonetna činjenica navodi na pitanje da li Heruli u suštini postoje i dalje, ali pod drugim imenom."

13.    "Seoba naroda je "najmračniji" (neobjašnjen) period Evropske istorije u 5 i 6 veku i dovodi se u vezu sa konačnim padom Rimske Imperije."

Kraj citata.


 

ZAKLJUČAK

Ostalo je da ponovo, stavimo na nos srpske naočare i tumačimo istoriju onako kako nama odgovara. Tako rade svi nacionalni istoričari i obratite pažnju [11] da su Vendi, Sloveni, (čitaj Srbi) između Elbe i Odre bili jedini narod u celoj Evropi koji je do 13 veka odbijao da primi Hrišćanstvo. Skandinavski "Vikinzi" su već u 11 veku bili Katolici.

ERILAR [9.] je (verovatno) množina od švedske imenice u jednini, Eril. Po jednom drugom tumačenju ERIL AR znači "Ja sam Eril". Takvu runsku stenu je postavio neko da obeleži svoje imanje, revir i na steni je dao prolaznicima na znanje da je on ERIL. To ime je bilo prvobitno (latinsko?) ime Herula pre nego što su ih najverovatnije Rimski i Germanski istoričari "prekrstili". U rečniku švedske akademije (1979 g.) nađena je stara, švedska, imenica ÄRIL koja se izgovara slično kao i ERIL. Ä je, u današnjem švedskom jeziku, otvoreno E koje nije postojalo za vreme Vikinga. ÄRIL znaci ognjište, žarište i najverovatnije potiče od ERILA koji su bili ratoborni, "vatreni", ratnici. Verovatno, isto poreklo ima i engleska plemićka titula Earl.

Do daljeg zovemo Herule njihovim prvobitnim imenom Erili i obratite pažnju da "runske stene" nisu švedski patent. I Srbi su od pamtiveka, na svojim imanjima, kraj puteva, postavljali slične stene, sa istom namenom, koje se zovu "Krajputaši" i danas ih ima širom cele Srbije. Karakteristično za švedske runske stene, iz doba hrišćanstva (ima ih i iz "paganskog" perioda Vikinga) je uklesan, veliki, krst. To je obeležje i srpskih Krajputaša zašto su bili zabranjeni za vreme Turaka na Balkanu, da bi posle Prvog Srpskog Ustanka, ponovo, počeli da niču kraj puteva, kao pečurke.

Švedska tvrdnja da su Erili skandinavski vikinzi sa postojbinom na jugozapadnim obalama Baltičkog mora [6.] je verovatno, neistina. Najverovatnije su Erili imali jedno od svojih stalnih prebivališta na tim prostorima. Ali to nikako ne može biti njihova prvobitna postojbina, jednostavno zato što je cela severna Evropa bila prekrivena ledom nekoliko hiljada godina pre nove ere i Skandinavija je naseljavana sa juga postepeno kako se led povlačio prema severu. To znači da su Erili kao i svi ostali Skandinavci, došli od nekud.

Švedska je zabluda da su Skandinavski, Vikinzi ili Erili isplovili iz Azovskog mora, [4.] gde su bili nastanjeni kao samostalno pleme [3.] i harali po Sredozemnom moru. Istoričari ne pišu nigde da su Vikinzi harali po Sredozemnom moru na putu ka Azovskom moru. Svi danas znaju da je prvobitna, postojbina Srba bila na obalama Azovskog mora koje je veliki zaliv na severnom delu Crnog mora. Ako niko nema bolje tumačenje odakle potiče staro ime za Srbina ERA ili ERO, koje je još uvek u upotrebi na Balkanu, odgovor je jednostavan: ERA, ERO potiče od starog (latinskog?) naziva za Srbina ERIL!!! Iz Azovskog mora, 267 godine [4.] su isplovili Erili, Srbi... i po dolasku u Skandinaviju kopnenim ili vodenim putevima, naučili su Skandinavce da prave male i brze brodove, što danas Skandinavcima daje za pravo da se hvale da su oni bili Vikinzi "svetski moreplovci". Doba Vikinga u Skandinaviji počinje tek u mlađem gvozdenom dobu u osmom i u devetom veku nove ere.

Činjenica, koju skandinavski istoričari ne komentarišu, je da prvi crteži brodova, uklesani u stenama po celoj Skandinaviji predstavljaju isti tip brodova koji su bili u upotrebi u Sredozemlju. Slični crteži su nađeni na iskopanim vaznama antičke Grcke. Obratite pažnju, ti brodovi nisu imali jarbol i jedro, kao brodovi Vikinga, daleko kasnije. Ko je dolazio u Skandinaviju sa tim brodovima?

Slika levog broda nađena je uklesana u steni u Skandinaviji. Desni brod je crtež sa grčke vazne.

Jedini narod poreklom iz Sredozemlja, Crnog mora, koji je ostavio trajne tragove o svom prisustvu u Skandinaviji nije niko drugi nego Srbi. Kako bilo da bilo nigde ne piše da su Grci plovili do Skandinavije.


 

U vezi svoje istorije Šveđani su uvek bili iluzionisti. Na primer svima je "poznato" da su Vikinzi nosili šlemove sa rogovima. Današnji švedski arheolozi se slažu da to nije istina. Nigde u celoj Skandinaviji, nikada, nije nađen ni jedan, jedini šlem sa najmanjim tragom rogova. Verovali vi ili ne, švedski istoričari tvrde da su švedski Vikinzi sa istočnih obala Baltickog mora "Ruser" osnovali današnju Rusiju. Ako tu ima neke istine to je dokaz da su slovenski i srpski Vikinzi živeli na obalama Baltickog mora pre dolaska Finaca, Estonaca, Mađara... iz Azije. 1697 godine u Stokholmu je do temelja, izgoreo švedski kraljevski dvor Tri Krune, zajedno sa švedskom nacionalnom arhivom i jedinstvenim, istoriskim podacima pisanih, mastilom i guščijim perom. Posle Požara, švedska istorija je postala nacionalna bajka, koju su pisali nacionalni istoričari. Požar je verovatno bio podmetnut da bi se iz švedske istorije izbrisao uticaj Slovena (čitaj Srba) u Skandinaviji.
 
U 17 veku Gutenbergova štamparija jos nije imala većeg značaja za Evropu i Švedsku. 1661 Švedska je počela da priprema svoju prvu "štampanu" istorisku knjigu "Suecia Antiqua et Hodierna" (švedska nekad i danas) koja je završena, urezana na bakarne ploče i štampana, tek 1716 u par stotina primeraka, bez orginalnog texta, koji je pripreman 50 godina. Bez texta, istoriska knjiga se pretvorila u slikovnicu sa 469 slika švedskih gradova, dvorova, arhitekture, ... U međuvremenu je 1697, izgorela švedska istoriska arhiva. Ovo su podaci švedskih istoričara. Zaključak donesite sami.
 
Šveđani danas tvrde da su, "po pričanjima" Heruli nekada naselili, švedsku južnu pokrajinu, Smoland o čemu "nema istoriskih dokaza". Drugom polovinom 18 veka, zbog ekonomske krize počela je seoba Šveđana za Ameriku koja je trajala i u 19 veku. Zbog siromaštva i pod pritiskom švedskog plemstva najviše iseljenika je otišlo baš iz pokrajine Smoland. To je bila jedna od seoba Srba, ovoga puta za Ameriku.
 
U to vreme Šveđani su već, skoro 200 godina, bili Protestanti u sukobu sa Katolicima. Uprkos toga mržnja prema Slovenima, ukorenjena za vreme Katoličke crkve, još uvek, je bila prisutna u Skandinaviji, što je slučaj i danas pod uticajem germanskih i arijevskih budalaština. Mit o svojoj arijevskoj superiornosti Germani su napravili porobivši na prevaru Slovene (čitaj Srbe) u Evropi. Nije slučajnost da Šveđani zovu Slovena Slav. Na švedskom jeziku se i rob zove slav.
 

Kad znamo da su Heruli bili Erili a Erili su bili Srbi, neophodni je upitati se kakva je to zemlja postojala na Balkanu koja se zvala Ilirija i ko su bili Iliri? Da li se ta zemlja možda zvala Erilija u kojoj su živeli Erili. Sličnost je očigledna. Treba imati na umu da u vreme kada je ceo svet bio manje više nepismen, govorni jezik se prenosio "sa kolena na koleno" uglavnom usmeno i u nedostatku pisma, bio je izložen riziku da se menja i Erili su postali Heruli a Erilija je postala Ilirija.

Ili je neko namerno falsifikovao istoriju da bi oterao Srbe u zaborav i u bedu što im se danas najzad desilo. I tu ima objašnjenja:

Posle rušenja zapadnog Rimsko-Germanskog carstva [10.] (zato što su prihvatili Katoličanstvo???) Erili, Srbi, do tada "istočno Germanski narod" nisu više bili popularni ni u Rimu a ni među Germanskim plemenima i bili su na udaru cele Evrope čiji su istoričari (katolički) falsifikovali istoriske činjenice, promenivši Erilima ime u Heruli i nazvaše Eriliju Ilirijom. Mnogo lukavo, zar ne? Srbi, mnogobožci, na severu Evrope su od sedmog do trinejstog veka bili na udaru Germana, Katolika. Cela Evropa je bila slepa kada su Osmanlije udarili na Balkan, porobivši Srbe, paleći crkve sa istoriskim zapisima, istovremeno kad su se (po dogovoru sa Papom?) Arapi, muslimani, povukli iz katoličke Španije.


 

"Seoba naroda" [13] je izmišljotina Katoličkih istoričara sa ciljem da izbrišu Erile, Srbe iz Evrope da bi ih kasnije nazvali okupatorima severne Evrope i Balkana, koje treba vratiti tamo odakle su došli u sedmom veku. Kada je cela planeta u poređenju sa današnjom populacijom bila, manje više nenaseljena, zašto su baš Srbi morali da žive u močvarama, pre nego što su osvojili Evropu??? Ovim rečima počinje knjiga "Istorija Srpskog Naroda" štampana 1925 u Zagrebu u kraljevini Aleksandra Karađorđevića i obrađena u Jugoslaviji hohštaplera Tita.

Interesantno tumačenje "istoričara", tačno jedino po pitanju prisustva arijevskih Kroata, iz Persije, na Balkanu, gde su oni došli mnogo, mnogo kasnije. Tračani su nestali, Jelini su nestali. Na sreću Katoličke crkve, preživeli su Iliri, poturčeni Šiptari koji su se, za vreme Titove Jugoslavije, kotili kao pacovi. I zamisli na njihovim teritorijama žive Srbi uljezi iz močvara. Ovo nije ni smešno. To je plod mašte degenerisanih pedofila. To je tragedija čovečanstva manipulisanog u ime Boga oca i njegovog zastupnika na zemlji, Pape.



U gore kopiranom tekstu zamenite "Iliri" sa "Erili" i svi delovi slagalice padaju na svoje mesto.

Srbi su starosedeoci Balkana i centralne Evrope.

Najverovatnuje je i ime "starosedeoca" Balkana Jelina manipulacija katoličkih "istoričara" transformisana iz imena pravih starosedeoca Balkana Erila, Srba. Heruli, Herili, Iliri, Erili, Jerili, Jelini. Sve je moguće kad imaš posla sa krvolocima Katoličke crkve.


 

Ako nekome sve ovo nije jasno, upitajte se zašto su se Srbi, po tvrdnjama Evropskih "istoričara", razdvojili na Karpatima kada su u petom-sedmom veku, pod pritiskom Avara (Huna), konačno napustili svoju postojbinu na obalama Azovskog mora. Jedan deo je otišao u Severnu Evropu a ostali su produžili na Balkan. Narod koji se ispred neprijatelja povlači na nepoznate teritorije, po svoj logici i zbog sigurnosti, odbrane od neprijatelja, je trebao ostati u jednoj grupi do zadnje destinacije. Ako je stvarno bilo neke seobe, jedino logično tumačenje zašto su se Srbi razdvojili je da su njihovi pretci, od pamtiveka, ratovali po Eropi, gde su odavno, stvorili svoje najjače teritorije na severu Evrope i na Balkanu. Kada su Erili, Srbi, na severu Evrope dobili pojačanje iz stare postojbine, Germani ih nazvaše VENDIMA [13.] a Srbi prihvatiše svoje staro, danas, donekle modifikovano ime Sorbi. Srbi u Eriliji na Balkanu, gde su za vreme Rimskog carstva, govorili latinski jezik sa pridošlicama, uzeše svoje staro ime Srbi. Rimskog carstva nije više bilo i koga su interesovala, buđava, latinska imena?

Ovo objašnjava i činjenicu da je Srbija u devetom veku nove Ere, zauzimala skoro ceo Balkan, zajedno sa teritorijama gde se još uvek koristio Latinski jezik koji je kasnije posle najezde Osmanlija harikiran i postade, današnji, Šiptarski i Rumunski jezik. I Vlasi, pravoslavne vere, koji su uvek živeli u slozi sa Srbima imaju svoj jezik, latinskog porekla, donekle sličan Rumunskom jeziku. Svi Vlasi imaju srpska imena i mnogi od njih se deklarišu kao Srbi. Oni su potomci prvih Srba na Balkanu, Erila, koji su se služili latinskim jezikom za vreme Rimskog carstva. Nije slučajnost da su Ustaše zvali sve Srbe na Balkanu Vlasima. Pitanje je da li Rumuni pamte zašto nisu uzeli katoličku veru kao i svi ostali "Latini", uprkos granica sa katolicima, Mađarima, i katoličkim delom Ukrajine? Ko su Goranci na Kosovu i Metohiji koji nikada nisu bili u svađi sa Srbima? I oni govore jezik latinskog porekla i na silu su primili Islam i šiptarska imena.


 

Ako je sve ovo tačno onda su Albanci i Šiptari "starosedeoci Balkana" (Iliri) Erili, sačuvaj Bože, Srbi. Istina je međutim da među Šiptarima ima mali broj starosedeoca i poturčenih Srba dok su ostali uglavnom uvezeni na Balkan za vreme Otomanske imperije. Nije slučajnost da i Šiptari na zastavi imaju dvoglavog orla koji je pod okriljem Šajtana pocrneo.


 

Kako je moguće da se od svega ovog Srbi sećaju samo svog starog imena ERO. Odgovor je jednostavan:

Iznenadan, prodor Hrišćanstva na Balkan, među Srbe, koji su bili mnogobožci, je povod svađe među "srpskim vlastelinima", (kasnije "Bogu-mili" u Bosni, za razliku od drugih hrišćana "Boga se plašili") što je stvorilo povoljne uslove za najezdu Turaka u Srbiju. Mnogi su Srbi (poturice) tumačili Islam kao spas od Hrišćanstva i ubrzo su izgubili koncept o srpskom poreklu zato što je pravoslavna crkva definisala pravoslavlje kao obeležje Srpstva. Posle 500 godina turske tiranije, pečenja rakije po Balkanskim brdima i udaranja glavom u zid, danas ima pravoslavnih Srba na Balkanu, koji se ne sećaju ni da im je tata bio komunjara.

Crkva koja je u srednjem veku donela svađu i raskol među Srbe i danas zove raskolnicima i sektašima Srbe koji ne igraju po crkvenoj muzici. Iznenađujuće je da još uvek ima Srba koji istu crkvu zovu Srpska (pravoslavna) crkva. Srpska Pravoslavna crkva i danas savetuje Srbima u Hrvatskoj da se, na popisu stanovništva, deklarišu kao pravoslavni Srbi. Nikome nije palo na pamet da posavetuje Srbe u Hrvatskoj da se deklarišu kao Srbi katoličke vere. U tom slučaju bi broj Hrvata pao na 5 % današnje populacije Hrvatske. Hrvatska bi nestala sa geografskih karti i Srpski Balkan bi se, jednom za svagda, oslobodio srednjevekovnih okova. Ili, neko očekuje da će Srbi po Hrvatskoj, kršteni u katoličkim crkvama, preko noći, početi da idu u pravoslavne crkve.


 

Dok jugo-srpski komunistički ološ, sa debelim penzijama, još uvek lupeta o narodno oslobodilačkoj borbi i Titovim ofanzivama, Srbiji je počela da stiže podrška odakle joj se, iskreno govoreći, do juče, nismo nadali.

Srbin, do nedavno, muslimanske vere.


 


KROATI i njihovo arijevsko poreklo.

 

Interesantno je da Hrvati tvrde da su i oni u srednjem veku, bili prisutni na severu Evrope. Tome u prilog govori činjenica da u Poljskoj, danas, postoji muško ime Darijus, što je Persisko ime Persijskih careva, za koje mi znamo po imenu Darije I - Darije III. Isto poreklo imaju i hrvatska imena Darijo, Darija, Darije, Darko, Davor... (*) i zato su dečki Arijevci iz Irana, zar ne i zato imaju šahovnicu na zastavi. Iz toga se može izvesti zaključak da je na severu Evrope verovatno bilo prisutno neko pleme sa prostora stare Persije, takozvani Arijevci. To pleme, malobrojnih Persijanaca, ako je stvarno postojalo, bilo je bez većeg značaja. Da ti "Arijevci" nisu bili malobrojni i bez značaja oni ne bi danas govorili Poljski i Srpski jezik nego bi se cela Hrvatska i Poljska služile jezikom sličnim Persijskom jeziku kao što to rade Pakistanci i govore Urdu. Pakistanci su živeli pod Persijom ali se nikada nisu hvalili svojim Arijevskim poreklom, sačuvaj Bože. I Poljacima je nepoznato da su oni Arijevci. Poljaci ne pobijaju svoje Slovensko poreklo.

Hrvatska imena kao Severin, Severina, Norac... potsećaju nas da su Hrvati došli na Balkan sa severa.

Pomešani sa malobrojnim Persijancima, Hrvati na Severu Evrope su najverovatnije bili prvo Slovensko pleme (Poljaci? Srbi?) koje je primilo Hrišćanstvo, Katoličanstvo. Istakli su se u ratovima protiv Srba, mnogobožaca, na severu Evrope a kasnije u 30-godišnjem ratu, protiv Protestanske, severne Evrope, zašto su ih "istoričari" Katoličke crkve po"darili" Arijevskim poreklom. Dobili su ime Kroat (Krojcer) po nemačkom nazivu za krst. Govorili su Srpski jezik i zbog svojih zasluga u službi Katoličke crkve, kardinali su poslali Kroate na Balkan, među Srbe, da unište ostatak, neposlušnih, Srba u Evropi. Po dolasku na Balkan, Kroat je postao Horvat. Danas se zove Hrvat. Njihova prva prebivališta su bila severno-istočno od Zagreba u Zagorju (Križevac, Križevačka županija) između pokatoličenih "Slovenaca" (čitaj Srba) i pravoslavnih Srba. Odatle su počeli da šire katoličanstvo i Kroatsku naciju po srpskim vojnim krajinama, današnjoj Kroaciji. Krojceri, Križevci bi i danas imali samo Križevačku županiju da im Austrougarska vucibatina, hohštapler, partizan Tito nije poklonio, najvrednije, delove Balkanskog poluostrva. Uporedite geografski položaj i današnje granice Kroacije sa položajem i granicama drugih država po celom svetu. I maloj deci će biti jasno da je Kroacija zajedno sa Kroatskom nacijom veštačka tvorevina i izmišljotina, čovekoljubivih pedofila, katoličke crkve u srednjem veku, koji su menjajući, postepeno, naziv Krojcer, Križevac, Kroat, Horvat, Hrvat, kamuflirali njihovo pravo poreklo i zadatak na Balkanskom poluostrvu. Katolicima neće nikada poći za rukom da unište Srbe na Balkanu ali im je pošlo za rukom da od Balkana, naprave ratno žarište što je unazadilo ekonomski razvoj Srba.


 

(*) Greškom Srpske Pravoslavne crkve imena Darije, Darija i Darko danas se mogu naći u nekim izdanjima srpskog pravoslavnog kalendara. Primera radi uporedi srpske kalendare iz 1980 i 2002 godine, kupljene u Švedskoj. Opstanak Srba je stalno bio ovisan od toga ko se držao za mitru u Srpskoj Crkvi.

 

Bez sumnje su budale krojile kapu Balkanskom narodu. Dokaz tome je da se na celom Balkanu teško može naći Srbin katoličke ili muslimanske vere. Isto tako je teško naći Kroate pravoslavne ili muslimanske vere.


 

"Prave Arijevce" poreklom iz Irana(?) je lako prepoznati u današnjoj Kroaciji. Oni imaju crnu kosu, nisko čelo i tamne su puti. Njih nema mnogo u Kroaciji i svi bi se mogli sakupiti na trgu Bana Jelačića u Zagrebu. Oni više lice na Cigane. Pogledajte Stipe Mesica koji tvrdi da je Kroacija, etnički, najčistija zemlja na svetu. I pogledajte levo sliku ratnog (?) zločinca Darka Milinovića, Kroatskog ministra zdravstva. Fali mu samo turban i da ga pošaljete Talibanima u Avganistan ili Pakistan. Na slici desno je još jedan kroatski "Arijevac". Takvi majmuni su uvek imali ključne pozicije među Kroatima u službi katoličkih pedofila.

Nije isključeno da "Persijska plemena" koja su lutala po Evropi u srednjem veku, nisu bili "Arijevci". To su mogli biti i Romi, isto tako lutalce i lagali su o svom poreklu iz Persije da ih Evropljani ne bi pobili. Ti Arijevci po Poljskoj i Hrvatskoj nikada nisu govorili Persijski jezik. Niko to tada, nije mogao da proveri. Sve te srednjevekovne, izmišljotine mogu se danas otkriti DNK analizom, što niko neće da uradi. To su najverovatnije, kao i Romi, bile izbeglice sa teritorija Persije iz Pakistana, Avganistana, severne Indije, kada je te teritorije, početkom 13 veka, osvojio Džingis Kan. Jedini način izdržavanja im je bio da, svi zajedno, ratuju kao plaćenici u ratovima srednjevekovne Evrope. Ratovi su bili dugi i običaj je bio da plaćenici sa sobom, vode i svoje žene koje su se kurvale sa svim evropskim vojskama. To je razlog zašto danas ima malo Kroata koji liče na svoje "arijevske" zemljake iz Azije, koji nezakonski, proizvode i celom svetu, distribuišu 90% svetske proizvodnje heroina. Oni imaju pravo da kroje kapu današnjoj Evropi isto toliko koliko i Turci imaju to pravo.


 

Da su Romi bili pametni i prešli u katoličku veru u srednjem veku, danas bi i oni imali svoju državu na Balkanu.


 

Još nekoliko Krojcera "arijevskog" porekla na visokim položajima u ustaškoj mašineriji Kroacije, po proceni paleoantropologa, poreklom sa teritorija današnjeg Pakistana, Avganistana ili Indije.

 

 

Dobili smo primedbu da se krojcerka, ženska osoba na slici, zabavlja sa srpskim Biznismenom. Shodno Balkanskom, današnjem, mentalitetu, pitanje je da li Srbin guzi Kroaciju ili Kroacija guzi Srbiju? Odgovor je očigledan: "Na Balkanu, j... lud zbunjenog, narod nema šta da jede a pedofili u Vatikanu trljaju ruke." Sačuvaj Bože! Peti s leva je I. B, poreklom iz B i H, dugogodišnji član vrha ustaške "piramide" u Švedskoj u ćeliji V. B, pod kontrolom revizora B. S. Odmah po izbijanju rata u Hrvatskoj B. S. je postavljen za hrvatskog ambasadora u Švedskoj. Ratni zločinac sa turbanom je posle rata u Kroaciji, pobegao u katoličku, Španiju gde je živeo sa lažnim pasošem i lažnim imenom Kristian Horvat. Hag ga je oslobodio optužbi za ratne zločine nad Srbima.

Kada je krojcerka na slici, dobila sina sa Srbinom, ostavila ga je a sina mu odnela u Kroaciju i krstila u Katoličkoj crkvi. Ko je od Srba napravio magarce da moze svako da ih zeza uz pomoć jedne guske?


 

Za neupućene, "piramida" je bila ilegalna hrvatska, ustaška, teroristička i obaveštajna organizacija sastavljena od malih grupa, ćelija gde je samo jedan član ćelije imao kontakt sa jednim članom sledeće ćelije prema vrhu "piramide".


 

Kroata nije bilo na Balkanu pre 14 veka. "Istoriski dokazi", geografske karte... da su Kroati živeli na Balkanu i ranije, su falsifikati katoličke kurije, što se danas može lako dokazati C-14 metodom. Kraljevina Kroatskog kralja Tomislava u 10 veku je izmišljotina katoličkih kardinala upisana u "istoriske knjige" guščijim perom u manastirima katoličke crkve. Ako je u desetom veku postojao neki Tomislav (neverni Toma?) sa samostalnim vojvodstvom, "kraljevinom" u okolini današnjeg Zagreba, to su bili Srbi koji u to vreme još uvek nisu postali Katolici i na silu, dobili novu "Križevačku" nacionalnu pripadnost.


 

Po švedskim istoričarima (informacija na švedskom radiju) prve "lutajuće" etničke grupe, bez stalnog mesta prebivališta, pojavljuju se u Skandinaviji pre oko 500 godina. To nisu bili samo Cigani. Medu njima je bilo etničkih grupa koje nisu govorile Romski jezik i kategorično su pobijale svaku vezu sa Ciganima, tvrdeći da su oni bili najamnici u ratovima srednjevekovne Evrope. Šveđani su ih mešali sa Ciganima zato što su i oni kao i Cigani izbegli sa, ratovima ugroženih, teritorija današnje Indije, Pakistana, Avganistana... odakle su, po svojim izjavama, počeli da se sele pre 1000 godina, što nemora biti tačno. Zašto im je trebalo 500 godina da dođu do Skandinavije? Od nekadašnjih "lutajućih" grupa, danas, u Švedskoj postoje samo Cigani.


 

Evropa je uvek kasno reagovala na dolazak, prevaranta i divljaka, kamenog doba iz Azije, što je slučaj i danas.


 


 
 
 
 
 

Pripremajići, totalno, uništenje Srba u Evropi, Katolici i Germani su vekovima nabijali Srbima u glavu da su oni doseljenici, uljezi u Evropi što su Srbi Titove Jugoslavije prihvatili, predstavljajući sami sebe kao pečalbare, lutalice, beskućnike, paćenike koji su bacivši oružje, izgubili sva carstva zemaljska, prepušteni Pravoslavnoj Crkvi da ih šalje u carstvo nebesko.


 

Jedini, srednjevekovni, uljezi u Evropi su Kroati, Turci, Mađari, Bugari(?) i danas Arapi. Kao Hrvati i Mađari su dobili "dugoljetnu europsku historiju" nakon priznavanja katoličke crkve. Pitanje je kada su Nemci Germani, "Arijevci", došli u Evropu. Da li i njih treba vratiti tamo odakle su došli, u Aziju, među njihove polupismene zemljake. To bi bio dobar potez na putu stvaranja dugotrajanog mira u Evropi???


 

Skoro svi podaci o bitisanju Srba u Evropi, pre primanja Hrišćanstva kao i podaci u ovoj istoriji Srpskog naroda, štampanoj u Zagrebu (slika desno) su po navodu pisca, uglavnom Germanskog porekla. Bez sumnje falsifikati. Dok Srbi, rasuti po celom svetu, gde ih je poslao dripac Tito, grade crkve i mole se Bogu, za spas Srpstva, Germani i Katolici sa Papom, "predstavnikom Boga oca na zemlji", čereče srpski Balkan.


 

Dokle će Srbi dozvoljavati da ih Evropski političari, lopovi, "mirovnjaci" lažu i manipulišu u totalnu bedu.


 

Po želji Evrope, stavili su Srbe preko Drine pod Blokadu.

Po želji Evrope, izdali su Srbe u vojnim Krajinama.

Po želji Evrope, digli su ruke od srpskog Kosova.

Po želji Evrope, slali su srpske heroje neprijateljima na sud.

Po želji Evrope, Beograd je poslao srpskog generala u Hag.


 

U drugom svetskom ratu su ubijali srpsku inteligenciju. Posle rata su oteli imovinu od naroda i podelili je narodu.

U zadnjem Balkanskom Ratu nije bilo srpske inteligencije da je ubijaju. Posle rata su ponovo oduzeli srpsku imovinu od naroda i za budzašto je podelili Evropi i svojim prijateljima.

Jedan srpski političar je javno izjavio da Vatikan treba bombardovati. On danas čami u Hagu gde su ga ispratila braća Srbi.

 

http://sno.bravehost.com/srbi/unija.html

http://sno.bravehost.com/srbi/slovenci.html

http://sno.bravehost.com/srbi/svedskakraljica.html

http://sno.bravehost.com/srbi/magarac.html


 
 

ERO PATRIA

Pitanje je da li se arheolozi i istoričari obraćaju lingvistima kad postavljaju svoje teorije o istoriji čovečanstva, što mi kasnije čitamo u istoriskim knjigama. Ostalo je da ih preduhitrimo i protresemo još jednu teoriju o postanku naziva Evrope, koristeći se sličnostima sa jezicima Latinskog porekla, koji su postojali u Evropi pre nego što su Germani, "Arijevci" došli u Evropu.
 
Na francuskom jeziku Evropa se zove (izgovara se) L Erop. Ako odbacimo određeni clan L koji su Francuzi iz nekog razloga pripisali osobnoj imenici, ostaje Erop što je verovatno skaraćenica dve francuske reči, (izgovaraju se) Ero pei. To na Francuskom znači zemlja Erila ili Erina zemlja i objašnjava određeni član "osobnoj" imenici L Erop. Ko iole zna Francuski biće mu jasno da se određeni član "L" odnosi na "pei" zemlju, a ne na osobnu imenicu Ero. Ovo je dovelo do paradoksa u Francuskom jeziku da se određeni član "L" illi "La" stavlja ispred osobnih imenica kontinenta i zemalja. Vive la France!
 
Još je interesantnije tumačenje imena Evrope služeći se jezikom Italijana: "Europa" ili "Eropa". To je bez sumnje skraćenica od Ero Patria, što znači Erina domovina. I na Francuskom se domovina zove (izgovara se) patri, što je neoborivi dokaz o poreklu slova P u nazivu Evrope.
 
Ero, Srbine kad znamo da su Srbi bili prisutni u celoj Evropi, na putu smo da dokažemo da Evropa nosi tvoje ime!!! Ako je ovo tačno, to objašnjava progon Srba i sve gore navedene falsifikate "istoričara" katoličke, germanske, Evrope koja nije mogla da se pomiri sa činjenicom da nosi ime mnogobožaca, "pagana", kasnije pravoslavaca, Srba.
 
Za sve ovo neko mora da plati.
 
Obratite pažnju da istoričari nemaju zvaničan odgovor na pitanje kako je Evropa dobila ime. Postoje samo teorije od kojih je ova, SRPSKA najverovatnija.


 
Rat protiv Srba i Slovena, koji su Germani, Arijevci uz pomoć Katoličke crkve, započeli u ranom, srednjem veku, danas je uz pomoć EU, ušao u zadnju i najprljaviju fazu.